To powieść dla refleksyjnego czytelnika, który szuka okazji, by spojrzeć na świat z perspektywy innej osoby. Narratorem jest Christopher John Francis Boone: nastolatek w spektrum autyzmu, który postanowił napisać książkę. Jego opowieść w dużym stopniu ma charakter pamiętnikarski – chłopiec mówi o swoich upodobaniach, o reakcjach na różne sytuacje, odsłania sposób rozumienia zachowań innych ludzi. W tym ujawnia się chyba największa wartość tego utworu: konfrontuje czytelnika ze sposobem odbierania i przeżywania rzeczywistości bardzo różniącym się od naszego zwykłego doświadczenia. Jest tu trochę żywiołu kryminalnego, zresztą już w pierwszych rozdziałach Christopher tak określa swój zamiar twórczy: „jest to powieść kryminalna”. Jest też poruszająca autobiograficzna historia rodzinna i naprawdę optymistyczna opowieść szkolna, ale nie należy zbyt wcześnie zdradzać sekretów.
Z całą pewnością to książka warta przeczytania – w dodatku można ją wypożyczyć ze szkolnej biblioteki. Zapraszam, życzę pożytecznej i miłej lektury.
s. Elżbieta Peplińska
